gerrie starreveld    

beeldend kunstenaar

el cielo puede esperar
el cielo puede esperar
museo nacional, salle colonial
siart, la paz, bolivia 2003

Bij de Slegte in Amsterdam zag ik in een boek een foto van la Paz en las dat de stad de hoogst gelegen hoofdstad van de wereld is en dat mensen vaak ademhalingsproblemen krijgen als ze aankomen op het vliegveld. Ik vroeg me af of en hoe je ademhaling; iets wat onzichtbaar en vanzelfsprekend is, kon visualiseren.
Als je de tentoonstellingsruimte binnenkomt hoor je iemand ademhalen, na enige tijd gaat het pauzebordje aan en stopt de ademhaling, als het pauzebordje uit gaat, gaat de ademhaling weer verder. aan de muur hangt een klokje,
op de grond ligt, verlicht door een peertje, een berg aardappels, die van de oude suppoost iedere dag water krijgen met de gieter, zodat na verloop van tijd witte luchtwortels ontstaan.

biennale la paz
terug